14 نوامبر 2024- مطالعه جدیدی که در مجله دیابت منتشر شده است، تأثیر قابل توجه سطح قند خون ناشتا (FBG) را بر خطر مرگ و میر در بیماران دیابتی تحت دیالیز صفاقی (PD) برجسته کرده است.

این مطالعه نشان داد که خطر مرگ و میر ناشی از همه علل زمانی افزایش می یابد که سطح قند خون ناشتا از 125 میلی گرم در دسی لیتر در بیماران دیالیز صفاقی مبتلا به دیابت فراتر رود. علاوه بر این، ارتباطی قوی بین افزایش سطح FBG و مرگ قلبی عروقی در مقایسه با سایر علل مرگ وجود داشت.

دیالیز صفاقی (PD) یک درمان رایج برای بیماران مبتلا به بیماری کلیوی در مرحله نهایی است، اما مدیریت عوارض و بهبود میزان بقای بیماران همچنان چالش‌های کلیدی این روش درمانی هستند. در این مطالعه، محققان به طور خاص بر روی نقش قند خون ناشتا، یک نشانگر که معمولاً با دیابت مرتبط است، در پیش‌بینی خطرات مرگ و میر برای بیماران مبتلا به PD تمرکز کردند.

کنترل قند خون برای بیماران PD مبتلا به دیابت، ضروری است. در حالی که FBG به طور گسترده برای نظارت بر سطح قند خون استفاده می شود، در حال حاضر هیچ مدرک ثابتی وجود ندارد که سطحFBG  را با خطر مرگ و میر در این جمعیت بیمار مرتبط کند. بنابراین، دکتر Hyeon Seok Hwang، و همکارانش از کالج پزشکی دانشگاه کیونگ هی در سئول، ارتباط بین سطح قند خون ناشتا و خطر مرگ و میر ناشی از همه علل را در بیماران دیالیز صفاقی دیابتی بررسی کردند. علاوه بر این، این مطالعه با هدف ارزیابی چگونگی ارتباط سطح FBG با خطر علل خاص مرگ و میر انجام شد تا مشخص شود کدام یک از علل مرگ و میر بیشتر تحت تأثیر سطوح قند خون قرار می گیرند.

برای این منظور، محققان از 3548 بیمار دیابتی تحت دیالیز صفاقی (PD) از طریق پایگاه ‌داده های خدمات بیمه سلامت ملی کره، که دوره زمانی 2002 تا 2018 را پوشش می‌داد، ثبت نام کردند. آنها ارتباط بین سطح قند خون ناشتا (FBG) و همه علل خطر مرگ و میر و خطر علل خاص را بررسی نمودند.

بر اساس این مطالعه، محققان یافته های زیر را ارائه دادند:

•  بیمارانی با سطوح قند خون ناشتای بین80 تا 99 میلی گرم در دسی لیتر بالاترین میزان بقا را نشان دادند، در حالی که بیماران با سطوح FBG ≥180 میلی گرم در دسی لیتر کمترین میزان بقا را داشتند.

•  در مقایسه با سطوحقند خون ناشتای بین80 -99 میلی گرم در دسی لیتر، نسبت های خطر تعدیل شده برای مرگ و میر ناشی از همه علل، به طور قابل توجهی افزایش یافت: برای بیمارانی با قند خون ناشتای بین 100-124 میلی گرم در دسی لیتر، 125-149 میلی گرم در دسی لیتر، 150-179 میلی گرم در دسی لیتر و ≥180 میلی گرم در دسی لیتر به ترتیب به 1.02، 1.41، 1.44، و 2.05 رسید.

• خطر مرگ و میر ناشی از همه علل نیز در بیمارانی که سطوح FBG کمتر از 80 میلی گرم در لیتر داشتند، الگوی فزاینده ای را نشان داد.

•  با فراتر رفتن سطح FBG از 125 میلی گرم در دسی لیتر، خطر مرگ قلبی عروقی به طور قابل توجهی افزایش یافت.

•  خطر مرگ های مرتبط با عفونت و بدخیمی با افزایش سطح FBG افزایش معنی داری نشان نداد.

این مطالعه نشان داد که خطر مرگ و میر ناشی از همه علل در بیماران دیالیز صفاقی مبتلا به دیابت، زمانی که سطح قند خون ناشتا از 125 میلی گرم در دسی لیتر فراتر می رود، افزایش قابل توجهی می یابد. علاوه بر این، بین افزایش سطح FBG و مرگ و میر قلبی عروقی در مقایسه با سایر علل مرگ ارتباط معنی‌داری وجود داشت.

محققان نتیجه گیری کردند: «این یافته ها بینش های مهمی را برای پزشکان در مدیریت سطح قند خون در بیماران دیابتی تحت دیالیز صفاقی ارائه می دهد».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/elevated-blood-sugar-tied-to-higher-death-risk-in-peritoneal-dialysis-patients-study-137916